یک زن هنگام سختی گریه میکند اشکی میریزد وسپس با فکری جدید وبا عزمی راسخ بپا میخیزد
اما
یک مرد نه هنگام سختی بلکه پس از شکست خورد میشود به هیچ کسی چیزی نمیگوید وهمه را در خود جمع میکند وبا چین و چروکی بر دست و پیشانی وکمری خمیده تر دوباره می ایستد
چون غرور دارد ودر اوج بی کسی دست احتیاج دراز نمیکند
این حقیقت مردانگیست
برچسب:
نویسنده: روژان رضاپور